Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEYAN: | (Bak: Miyân) |
| İçerisinde 'MEYAN' geçenler | |
| DERMEYAN: | (Der-miyân) f. Ortada olan şey, arada. |
| DERMEYAN ETMEK: | Anlatmak, söylemek, iddia ve defi'de bulunmak. Beyân. İleri sürmek. |
| HEMEYAN: | Akmak, seyelân etmek. |
| SAMEYAN: | Sıçramak. * Kalkmak. * Yürekli, cesaretli, kahraman, bahadır kişi. |
| ZEMEYAN: | Acele. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEYADİN : | (Meydan. C.) Meydanlar. Geniş yerler. Arsalar. |
| MEY : | f. şarap, içki. (Bak: şarab) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |