Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
MEYVE: (C: Meyvecât) f. Meyva, yemiş.
MEYVE-İ DİL: "Gönül meyvesi": Evlât, çocuk.
MEYVE-İ HUŞK: Kuru yemiş.
MEYVEBAR: f. Yemiş veren, meyveli.
MEYVECAT: (Meyve. C.) f. Yemişler, meyveler.
MEYVEDAR: f. Yemişli, meyveli, meyve veren.
MEYVEFÜRUŞ: f. Meyve satan, yemiş satan. Manav.
MEYVEHA: (Meyve. C.) f. Meyveler, yemişler.
MEYVE-İ HUŞK: Kuru yemiş.
MEYVEFÜRUŞ: f. Meyve satan, yemiş satan. Manav.
İçerisinde 'MEYVE' geçenler
DİRAHT-I MEYVEDÂR: Meyve veren, yemişli ağaç.
MEYVE-İ DİL: "Gönül meyvesi": Evlât, çocuk.
MEYVE-İ HUŞK: Kuru yemiş.
MEYVEBAR: f. Yemiş veren, meyveli.
MEYVECAT: (Meyve. C.) f. Yemişler, meyveler.
MEYVEDAR: f. Yemişli, meyveli, meyve veren.
MEYVEFÜRUŞ: f. Meyve satan, yemiş satan. Manav.
MEYVEHA: (Meyve. C.) f. Meyveler, yemişler.
MEYVE-İ HUŞK: Kuru yemiş.
MEYVEFÜRUŞ: f. Meyve satan, yemiş satan. Manav.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
MEYVE-İ DİL : "Gönül meyvesi": Evlât, çocuk.
MEY : f. şarap, içki. (Bak: şarab)
MEAB : Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...