Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEYYİT: | (Mevt. den) Ölü. Cansız. Ölmüş. |
| MEYYİT-İ MÜTEHARRİK: | Hareket halindeki ölü. Mc: Sağ olup, gayret sahibi olmayanlara söylenir. |
| MEYYİT-İ SÂMİTE: | f. Susan ölü. Sessiz ölü. Hareketsiz. |
| MEYYİTÂNE: | f. Ölü gibicesine. Ölmüşçesine. |
| MEYYİTE: | Hayvan leşi. Kadın cenazesi. |
| İçerisinde 'MEYYİT' geçenler | |
| ASL-I MEYYİT: | Huk: Ölen kimsenin babası, babasının babası ve ilh... |
| DEFN-İ MEYYİT: | Ölünün gömülmesi. |
| FETH-İ MEYYİT: | Ölüm sebebini anlamak için cesedin açılarak muâyene edilmesi, otopsi. |
| GASL-İ MEYYİT: | Ölünün yıkanması. |
| HAYY-I MEYYİT: | Ölü halinde canlı. * Mc: Hiçbir işe yaramayan, hakiki vazifelerini yapmayan insan. |
| HAYYEN MEYYİTEN: | Ölü ve diri olarak. |
| İKBAR-I MEYYİT: | Ölünün kabre konulması. Mevtanın gömülmesi. |
| MEYYİT-İ MÜTEHARRİK: | Hareket halindeki ölü. * Mc: Sağ olup, gayret sahibi olmayanlara söylenir. |
| MEYYİT-İ SÂMİTE: | f. Susan ölü. Sessiz ölü. * Hareketsiz. |
| MEYYİTÂNE: | f. Ölü gibicesine. Ölmüşçesine. |
| MEYYİTE: | Hayvan leşi. * Kadın cenazesi. |
| SAMİTE-İ MEYYİTE: | Ses çıkarmayan ölü. * Hareketsiz. * Haksızlıklar karşısında gayrete gelmeyen, ölü gibi sükût eden. |
| SELİL-İ MEYYİT: | Ölü olarak doğmuş çocuk. |
| TECHİZ-İ MEYYİT: | Ölünün yıkanıp, temizlenip, kefen ve sair ihtiyaçları tedarik edilerek hazırlanması. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEYYİT-İ MÜTEHARRİK : | Hareket halindeki ölü. * Mc: Sağ olup, gayret sahibi olmayanlara söylenir. |
| MEYYAL : | Çok meyleden, eğilen. Çok istekli, düşkün. |
| MEY : | f. şarap, içki. (Bak: şarab) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |