Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEYYİTE: | Hayvan leşi. Kadın cenazesi. |
| İçerisinde 'MEYYİTE' geçenler | |
| HAYYEN MEYYİTEN: | Ölü ve diri olarak. |
| SAMİTE-İ MEYYİTE: | Ses çıkarmayan ölü. * Hareketsiz. * Haksızlıklar karşısında gayrete gelmeyen, ölü gibi sükût eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEYYİT : | (Mevt. den) Ölü. Cansız. Ölmüş. |
| MEYYAL : | Çok meyleden, eğilen. Çok istekli, düşkün. |
| MEY : | f. şarap, içki. (Bak: şarab) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |