Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEZÎD: | Çoğalma. Ziyade etme. |
| İçerisinde 'MEZÎD' geçenler | |
| Fİ'L-İ MEZİD: | Fiilin aslına harf ilâve edilen fiil. |
| HARF-İ MEZİD: | Arabçada masdar olan kelimeye harf ilâvesi ile başka masdar yapılır. Bu ilâve edilen harflere "Harf-i mezid" denir. Meselâ: kelimesinde harf-i aslî üçtür. $ (mükâtebe) dendiği zaman, "Müfâale masdarı şekline göre, mim ve elif harfleri, harf-i meziddendir" denir. |
| HEL MİN MEZİD: | Daha yok mu? Daha olmayacak mı? mânâlarında kullanılır. |
| RUBAÎ-İ MEZİD: | Kendisine harf ilâve edilmiş olan aslı dört harfli mastar. |
| SÜLASÎ MEZİD: | Esası, kelime kökü üç harften ibaret olduğu halde, başka harfler ilâvesiyle, başka masdar teşkil edilmiş olur. Aslı üç harfli masdar demektir. |
| SÜLASÎ MEZİDÜN FİH: | Gr: Zaid harf almış ve kökünde üç aslî harf bulunan kelime. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEZİ : | İlm-i Halde: Kadınla oynamak veya şehvetle yanına gelmek gibi hâllerde erkeğin tenasül cihazında zuhur eden yapışkan renksiz akıcı cisim. (Bu hâl abdesti bozar, gusül icab ettirmez) |
| MEZ' : | Evmek, acele, sür'at. * Kesmek. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |