Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEZİL: | Daralıp gönlündeki sırrı ifşâ eden, sıkıntıdan içindeki sırrı açıklayan. Ayağı uyuşmuş. Malını ve sırrını herkese gösterip açıklayan. Küçük cüsseli, zayıf, hafif kimse. |
| MEZİLLET: | Yanlışlığa sebeb olacak şey. Ayak kayacak yer. |
| İçerisinde 'MEZİL' geçenler | |
| MEZİLLET: | Yanlışlığa sebeb olacak şey. * Ayak kayacak yer. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEZİLLET : | Yanlışlığa sebeb olacak şey. * Ayak kayacak yer. |
| MEZİ : | İlm-i Halde: Kadınla oynamak veya şehvetle yanına gelmek gibi hâllerde erkeğin tenasül cihazında zuhur eden yapışkan renksiz akıcı cisim. (Bu hâl abdesti bozar, gusül icab ettirmez) |
| MEZ' : | Evmek, acele, sür'at. * Kesmek. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |