Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEZİYYET: | İyilik. İyi ve salih hareket ve faaliyet.(Dünyaca havas tanınan insanlardaki meziyet, sebeb-i tevazu' ve mahviyet iken, tahakküm ve tekebbüre sebep olmuştur. Fukaranın aczi, avâmın fakrı, sebeb-i merhamet ve ihsan iken; esaret ve mahkûmiyetlerine müncer olmuştur. M.) |
| MEZİYYET-İ İFÂDE: | İfâde meziyeti. |
| İçerisinde 'MEZİYYET' geçenler | |
| MEZİYYET-İ İFÂDE: | İfâde meziyeti. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEZİYYET-İ İFÂDE : | İfâde meziyeti. |
| MEZİYYAT : | (Meziyyet. C.) Meziyyetler. Üstünlük vasıfları. |
| MEZİ : | İlm-i Halde: Kadınla oynamak veya şehvetle yanına gelmek gibi hâllerde erkeğin tenasül cihazında zuhur eden yapışkan renksiz akıcı cisim. (Bu hâl abdesti bozar, gusül icab ettirmez) |
| MEZ' : | Evmek, acele, sür'at. * Kesmek. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |