Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEZA: | "Geçti" mânâsına mâzi fiilidir. |
| MEZABBE: | Keleri çok olan yer. |
| MEZABIT: | (Mazbata. C.) Mazbatalar, tutanaklar. |
| MEZABÎ: | Yer yarmak, kazmak. |
| MEZABİH: | Mezbahalar. Hayvan kesilen yerler. |
| MEZABİL: | (Mezbele. C.) Mezbelelikler, süprüntülükler, çöplükler. |
| MEZABİR: | (Mizber. C.) Kalemler, kamışlar. |
| MEZAD: | Artırma ile yapılan satış. Tuluk, dağarcık. |
| MEZADE: | (C.: Mezaid) Tuluk, dağarcık. |
| MEZAHİB: | Mezhebler. İslâm itikadı ve amel hususunda esas ittihaz olunan yollar. (Bak: Müctehid) |
| MEZAHİB-İ ERBAA: | Dört mezheb. (Bak: Mezheb) |
| MEZAHİM: | Zahmetler. Sıkıntılar. Belâlar. |
| MEZAHİM-İ HÂZIRA: | Bu zamandaki belâlar, zorluklar, anarşik hadiseler. İçtimâi zorluklar. |
| MEZAHİR: | Şereflenmeler. Mazharlar. Eşyanın göründüğü yerler. Eşyanın görünen tarafları. Zâhir ve meşhud olanlar. (Bak: Müzâhir) |
| MEZAHİR: | Çiçekli yerler. |
| MEZAK: | Tatmak. Zevk tadacak yer. Damak. Zevk. Tat duyma. |
| MEZAK: | Sür'atli yürüyen deve. |
| MEZALİK: | (Mezlaka. C.) Kaygan yerler. Ayak kayacak yerler. |
| MEZALİM: | Zulümler. Haksızlıklar. Eziyet ve işkenceler. |
| MEZA MA MEZA: | Geçen geçti. Giden gitti. |
| MEZAMİR: | (Mızmar. C.) Koşu meydanları. |
| MEZAMİR: | Zebur kitabının sureleri. Düdükler. |
| MEZAMM: | Zemmetmek. Ayıplamak. |
| MEZAN: | Zannolunan yerler veya şeyler. Zan ve şübhe verecek şeyler. |
| MEZAN-ÜL ÎCAZ: | İcaz zannedilen yerler. |
| MEZAR: | Ziyaret yeri. Ziyaretgâh. Mezar. Kabir. Ölünün gömüldüğü yer. Makber. |
| MEZAR-I ZÂR: | f. Ağlayan mezar. |
| MEZARAT: | (Mezar. C.) Kabirler. Mezarlar. |
| MEZARE: | Kalb katılığı. Büyüklük, azamet. |
| MEZARET: | Kalbin şiddeti. |
| MEZARİ': | (Mezraa. C.) Tarlalar, bostanlar. Zirâat olunacak yerler. |
| MEZARİ-İ MÜNBİTE: | Münbit ve verimli tarlalar. |
| MEZARİ': | (Mezru. C.) Sürülüp tohum atılmış ve zirâat olunmuş yerler, tarlalar. |
| MEZARİB: | (Mızrâb. C.) Mızraplar. Kanun, ud gibi çalgı âletleri. |
| MEZARİK: | (Mızrâk. C.) Mızraklar, kargılar. |
| MEZARİSTAN: | f. Mezarlık. |
| MEZARRE: | Isırmak. |
| MEZAYA: | Meziyyetler. İyilikler. Hasletler. |
| MEZAYA-YI GALİYE: | Çok kıymetli, yüksek meziyetler. |
| MEZAYIK: | Dar ve sıkıntılı yerler. |
| İçerisinde 'MEZA' geçenler | |
| ARİFLERİN MEZAKLARI: | Ariflerin zevkaldığı yer ve hususlar. |
| HÂK-İ MEZAR: | Mezar toprağı. |
| HEMEZAT: | (Hemeze. C.) Kuruntular, vesveseler, şüpheler, tereddütler. |
| İŞARAT-ÜL İ'CAZ Fİ MEZAN-İL ÎCAZ: | Îcaz zannolunan yerlerdeki i'caza işaretler. * Risale-i Nur Külliyatından bir kitap ismidir. |
| İŞARAT-ÜL İ'CAZ Fİ MEZAN-İL ÎCAZ: | Îcaz zannolunan yerlerdeki i'caza işaretler. * Risale-i Nur Külliyatından bir kitap ismidir. |
| KİTABE-İ SENG-İ MEZAR: | Mezar taşı yazısı. |
| MAMEZA: | Geçen veya geçmiş şey. Geçmiş zaman. Mazi. |
| MEZABBE: | Keleri çok olan yer. |
| MEZABIT: | (Mazbata. C.) Mazbatalar, tutanaklar. |
| MEZABÎ: | Yer yarmak, kazmak. |
| MEZABİH: | Mezbahalar. Hayvan kesilen yerler. |
| MEZABİL: | (Mezbele. C.) Mezbelelikler, süprüntülükler, çöplükler. |
| MEZABİR: | (Mizber. C.) Kalemler, kamışlar. |
| MEZAD: | Artırma ile yapılan satış. * Tuluk, dağarcık. |
| MEZADE: | (C.: Mezaid) Tuluk, dağarcık. |
| MEZAHİB: | Mezhebler. İslâm itikadı ve amel hususunda esas ittihaz olunan yollar. (Bak: Müctehid) |
| MEZAHİB-İ ERBAA: | Dört mezheb. (Bak: Mezheb) |
| MEZAHİM: | Zahmetler. Sıkıntılar. Belâlar. |
| MEZAHİM-İ HÂZIRA: | Bu zamandaki belâlar, zorluklar, anarşik hadiseler. İçtimâi zorluklar. |
| MEZAHİR: | Şereflenmeler. Mazharlar. Eşyanın göründüğü yerler. Eşyanın görünen tarafları. Zâhir ve meşhud olanlar. (Bak: Müzâhir) |
| MEZAHİR: | Çiçekli yerler. |
| MEZAK: | Tatmak. * Zevk tadacak yer. Damak. * Zevk. Tat duyma. |
| MEZAK: | Sür'atli yürüyen deve. |
| MEZALİK: | (Mezlaka. C.) Kaygan yerler. Ayak kayacak yerler. |
| MEZALİM: | Zulümler. Haksızlıklar. Eziyet ve işkenceler. |
| MEZA MA MEZA: | Geçen geçti. Giden gitti. |
| MEZAMİR: | (Mızmar. C.) Koşu meydanları. |
| MEZAMİR: | Zebur kitabının sureleri. * Düdükler. |
| MEZAMM: | Zemmetmek. Ayıplamak. |
| MEZAN: | Zannolunan yerler veya şeyler. Zan ve şübhe verecek şeyler. |
| MEZAN-ÜL ÎCAZ: | İcaz zannedilen yerler. |
| MEZAR: | Ziyaret yeri. Ziyaretgâh. * Mezar. Kabir. Ölünün gömüldüğü yer. Makber. |
| MEZAR-I ZÂR: | f. Ağlayan mezar. |
| MEZARAT: | (Mezar. C.) Kabirler. Mezarlar. |
| MEZARE: | Kalb katılığı. * Büyüklük, azamet. |
| MEZARET: | Kalbin şiddeti. |
| MEZARİ': | (Mezraa. C.) Tarlalar, bostanlar. Zirâat olunacak yerler. |
| MEZARİ-İ MÜNBİTE: | Münbit ve verimli tarlalar. |
| MEZARİ': | (Mezru. C.) Sürülüp tohum atılmış ve zirâat olunmuş yerler, tarlalar. |
| MEZARİB: | (Mızrâb. C.) Mızraplar. Kanun, ud gibi çalgı âletleri. |
| MEZARİK: | (Mızrâk. C.) Mızraklar, kargılar. |
| MEZARİSTAN: | f. Mezarlık. |
| MEZARRE: | Isırmak. |
| MEZAYA: | Meziyyetler. İyilikler. Hasletler. |
| MEZAYA-YI GALİYE: | Çok kıymetli, yüksek meziyetler. |
| MEZAYIK: | Dar ve sıkıntılı yerler. |
| TELFİK-İ MEZAHİB: | Dinî bir mes'elede, hak mezheblerin aynı o mes'ele hakkındaki zıd görüşleri cem'etmekle bir mezheb yapmak. Bu zıd görüşlerle amel etmeyi caiz görür. Fukaha ise bu tarzı caiz görmemişlerdir.Tevhid-i mezahib ise: Hak mezheblerin mes'eleleri arasında, tercih yoluyla bazı mes'elelerini alıp bir mezheb yapmaktır. (Sadreddin Yüksel) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEZABBE : | Keleri çok olan yer. |
| MEZ' : | Evmek, acele, sür'at. * Kesmek. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |