Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEZABÎ: | Yer yarmak, kazmak. |
| MEZABİH: | Mezbahalar. Hayvan kesilen yerler. |
| MEZABİL: | (Mezbele. C.) Mezbelelikler, süprüntülükler, çöplükler. |
| MEZABİR: | (Mizber. C.) Kalemler, kamışlar. |
| İçerisinde 'MEZABÎ' geçenler | |
| MEZABİH: | Mezbahalar. Hayvan kesilen yerler. |
| MEZABİL: | (Mezbele. C.) Mezbelelikler, süprüntülükler, çöplükler. |
| MEZABİR: | (Mizber. C.) Kalemler, kamışlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEZABİH : | Mezbahalar. Hayvan kesilen yerler. |
| MEZABBE : | Keleri çok olan yer. |
| MEZA : | "Geçti" mânâsına mâzi fiilidir. |
| MEZ' : | Evmek, acele, sür'at. * Kesmek. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |