Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MUAŞİR: | Muâşeret eden ve birbiriyle iyi geçinir olan. |
| MUAŞİRÂN: | (Muaşir. C.) Muaşirler. Birbirleriyle iyi geçinen kimseler. |
| MUAŞİRÂN: | (Muaşir. C.) Muaşirler. Birbirleriyle iyi geçinen kimseler. |
| İçerisinde 'MUAŞİR' geçenler | |
| MUAŞİRÂN: | (Muaşir. C.) Muaşirler. Birbirleriyle iyi geçinen kimseler. |
| MUAŞİRÂN: | (Muaşir. C.) Muaşirler. Birbirleriyle iyi geçinen kimseler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MUAŞİRÂN : | (Muaşir. C.) Muaşirler. Birbirleriyle iyi geçinen kimseler. |
| MUAŞAKA : | Sevişme. Ziyadesiyle arz-ı muhabbet etme. Birbirini sevme. Karşılıklı aşk ve muhabbet. |
| MUABBİR : | (İbâret. den) Rüyâ tabir eden. Görülen rüyalardan mânâ çıkaran. |