Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MUAŞERET: | Birlikte yaşanılanlar. Sünnet dâiresinde insanlarla iyi münâsebet. |
| MUAŞERET: | Birlikte yaşanılanlar. Sünnet dâiresinde insanlarla iyi münâsebet. |
| İçerisinde 'MUAŞERET' geçenler | |
| ÂDÂB-I MUAŞERET: | Beraber yaşayışta, hoş ve İslâmca yaşama ve geçinme usulleri. Peygamberin (A.S.M.) sünnetine uygun olan hareket. İnsanlara karşı edebli olma, insanca ve İslâmca yaşama âdâbı. Adâba dair sünnet-i peygamberiyeye uymak.(... İki cihanın rahat ve selâmetini iki harf tefsir eder, kazandırır: Dostlarına karşı mürüvvetkârâne muaşeret ve düşmanlarına sulhkârâne muâmele etmektir. M.) |
| EDEB-İ MUÂŞERET: | (Bak: Âdâb-ı muaşeret) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MUAŞERE : | Karışmak. |
| MUAŞAKA : | Sevişme. Ziyadesiyle arz-ı muhabbet etme. Birbirini sevme. Karşılıklı aşk ve muhabbet. |
| MUABBİR : | (İbâret. den) Rüyâ tabir eden. Görülen rüyalardan mânâ çıkaran. |