Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MUAHEZEKÂR: | f. Tenkid ve itiraz edici. Azarlayıp çıkışan. Paylayan. |
| İçerisinde 'MUAHEZEKÂR' geçenler | |
| İçerisinde 'MUAHEZEKÂR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MUAHEZE : | Azarlama. Çıkışma. Darılma. Alay eder tarzda karşısındakini küçümseme. Tenkid. |
| MUAHEZ : | Muâheze olunan. Tenkid edilen, çekiştirilen. |
| MUAHED : | Zimmi kâfir. |
| MUAHAT : | Kardeşlik edinme. |
| MUABBİR : | (İbâret. den) Rüyâ tabir eden. Görülen rüyalardan mânâ çıkaran. |