Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MUALLİL: | Ta'lil eden. Sonradan bir sebeb ve bahane ileri süren. Eyyam-ı acuzdan bir gün. |
| İçerisinde 'MUALLİL' geçenler | |
| İçerisinde 'MUALLİL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MUALLÎ : | Yücelten, yükselten. * Sağılır davarın sağ tarafından sağmaya varan kişi. |
| MUALLA : | Yüksek, yüce, âli. Makamı ve rütbesi yüksek. |
| MUALEBE : | Erkeğin, karısı ile oynaması. |
| MUABBİR : | (İbâret. den) Rüyâ tabir eden. Görülen rüyalardan mânâ çıkaran. |