Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MUGALATA: | (Galat. dan) Karşısındakini yanıltmak için söz söylemek. Doğruya benzer yanlış sözler. Safsata. Hatalı ve yanlış söz. Demagoji. Man: Vehimlerden terekküb eden kıyastır. |
| MUGALATAT: | (Mugalata. C.) Safsatalar. Demagojiler. Mugalâtalar. |
| İçerisinde 'MUGALATA' geçenler | |
| MUGALATAT: | (Mugalata. C.) Safsatalar. Demagojiler. Mugalâtalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MUGALATAT : | (Mugalata. C.) Safsatalar. Demagojiler. Mugalâtalar. |
| MUGALAKA : | Diğerleri karışmayarak iki kişinin atlarıyla yarışması. |
| MUGABBER : | Tozlu nesne. |
| MUG : | (C.: Mugan) Mecusi. Ateşperest. Ateşe tapan. Zerdüşt dininde olan. |
| MUABBİR : | (İbâret. den) Rüyâ tabir eden. Görülen rüyalardan mânâ çıkaran. |