Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MUGAVELE: | Bir kimseyi azdırıp yoldan çıkarmak. Helâk etmek. |
| İçerisinde 'MUGAVELE' geçenler | |
| İçerisinde 'MUGAVELE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MUGAVERE : | Yağma, çapul. |
| MUGABBER : | Tozlu nesne. |
| MUG : | (C.: Mugan) Mecusi. Ateşperest. Ateşe tapan. Zerdüşt dininde olan. |
| MUABBİR : | (İbâret. den) Rüyâ tabir eden. Görülen rüyalardan mânâ çıkaran. |