Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MUHACİR: | Göç eden, bir memleketten kalkıp, başka bir yere yerleşen. Mc: Allah'ın yasak ettiğinden uzaklaşan. |
| MUHACİRÎN: | Göç edenler, hicret edenler. İslâmiyetin ilk zuhurunda İslâm olanlardan Mekke'den Medine'ye hicret eden sahâbeler. (Bak: Ensar) |
| İçerisinde 'MUHACİR' geçenler | |
| İSKÂN-I MUHACİRÎN: | Göçmenleri yerleştirme. |
| MUHACİRÎN: | Göç edenler, hicret edenler. İslâmiyetin ilk zuhurunda İslâm olanlardan Mekke'den Medine'ye hicret eden sahâbeler. (Bak: Ensar) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MUHACİRÎN : | Göç edenler, hicret edenler. İslâmiyetin ilk zuhurunda İslâm olanlardan Mekke'den Medine'ye hicret eden sahâbeler. (Bak: Ensar) |
| MUHACİM : | Hücum eden, saldıran. |
| MUHACAT : | (Hecv. den) Birbirini hicvetme. Karşılıklı olarak birbirlerini yerme. |
| MUHAB : | Kendisinden ürkülüp korkulan. |
| MUABBİR : | (İbâret. den) Rüyâ tabir eden. Görülen rüyalardan mânâ çıkaran. |