Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MUHAKEME: | (C.: Muhakemât) (Hüküm. den) Dava için iki tarafın mahkemeye baş vurması. İki tarafın mahkemeye baş vurması. İki tarafı dinleyip hüküm vermek. Düşünmek. Zihinde inceleme yapmak. Karar vermek için iyice düşünmek. |
| MUHAKEME-İ GIYABİYE: | Dâvâcılardan biri veya her ikisi de bulunmadıkları hâlde mahkemece verilen karar. |
| İçerisinde 'MUHAKEME' geçenler | |
| MEN-İ MUHAKEME: | Muhakemeyi durdurmak, muhakemeye lüzum görmeyip menetmek. |
| MUHAKEME-İ GIYABİYE: | Dâvâcılardan biri veya her ikisi de bulunmadıkları hâlde mahkemece verilen karar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MUHAKEME-İ GIYABİYE : | Dâvâcılardan biri veya her ikisi de bulunmadıkları hâlde mahkemece verilen karar. |
| MUHAKEMAT : | (Muhakeme. C.) Muhakemeler. |
| MUHAK : | (Mahâk - Mihâk) Her arabi ayın son üç gecesi. |
| MUHAB : | Kendisinden ürkülüp korkulan. |
| MUABBİR : | (İbâret. den) Rüyâ tabir eden. Görülen rüyalardan mânâ çıkaran. |