Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NÜCUM: | Tulu' etmek, doğmak. Görünmek, zuhur etmek. |
| NÜCUM: | (Necm. C.) Yıldızlar. |
| NÜCUM-U SÂKIBE: | Işığıyla karanlığı delip geçen yıldızlar. |
| NÜCUM-U SEYYARE: | Seyyar, gezici yıldızlar. |
| NÜCUM-PEREST: | f. Yıldıza tapanlar. |
| NÜCUMÎ: | Yıldızlarla ilgili. Yıldızlarla uğraşan. |
| İçerisinde 'NÜCUM' geçenler | |
| EDBAR-ÜN NÜCUM: | Fecirden evvel kılınan iki rek'at nafile namaz. |
| İLM-İ NÜCUM (İLM-İ TENCİM): | İlm-i Ahkâm-ı Nücum da denir. Yıldızların ahvalinden, hareketlerinden mâna çıkarmağa çalışmak ve araştırmak ilmidir. |
| NÜCUM-U SÂKIBE: | Işığıyla karanlığı delip geçen yıldızlar. |
| NÜCUM-U SEYYARE: | Seyyar, gezici yıldızlar. |
| NÜCUM-PEREST: | f. Yıldıza tapanlar. |
| NÜCUMÎ: | Yıldızlarla ilgili. * Yıldızlarla uğraşan. |
| ÜMM-ÜN NÜCUM: | Gök. Sema. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NÜCUM-U SÂKIBE : | Işığıyla karanlığı delip geçen yıldızlar. |
| NÜCU' : | Yemeğin hazmolup sindirilmesi. * Eser yapmak. * Duhul etmek, girmek. |
| NÜC'A : | Otlu yer istemek. |
| NÜAME : | Eksen. Çark veya çıkrık ortasındaki mihver. |