Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NÜFUS-U SEB'A: | 1- Nefs-i emmare, 2- Nefs-i levvame, 3- Nefs-i mülhime, 4- Nefs-i mutmainne, 5- Nefs-i râdiye, 6- Nefs-i mardiyye, 7- Nefs-i sâfiye. (Bak: Nefs) |
| İçerisinde 'NÜFUS-U SEB'A' geçenler | |
| İçerisinde 'NÜFUS-U SEB'A' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NÜFUS-U SEB'A : | 1- Nefs-i emmare, 2- Nefs-i levvame, 3- Nefs-i mülhime, 4- Nefs-i mutmainne, 5- Nefs-i râdiye, 6- Nefs-i mardiyye, 7- Nefs-i sâfiye. (Bak: Nefs) |
| NÜFUS : | (Nefs. C.) Nefisler, canlar, şahıslar. |
| NÜFUK : | Helâk olmak. |
| NÜFASE : | Diş arasında kalan yemek parçası. |
| NÜAME : | Eksen. Çark veya çıkrık ortasındaki mihver. |