Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NÜMAYİŞ: | .f Görünüş, gösteriş, dış görünüş. Gösteri. |
| NÜMAYİŞGÂH: | f. Gösteri yeri. |
| NÜMAYİŞKÂR: | f. Gösterişli. |
| NÜMAYİŞGÂH: | f. Gösteri yeri. |
| NÜMAYİŞKÂR: | f. Gösterişli. |
| İçerisinde 'NÜMAYİŞ' geçenler | |
| NÜMAYİŞGÂH: | f. Gösteri yeri. |
| NÜMAYİŞKÂR: | f. Gösterişli. |
| NÜMAYİŞGÂH: | f. Gösteri yeri. |
| NÜMAYİŞKÂR: | f. Gösterişli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NÜMAYİŞGÂH : | f. Gösteri yeri. |
| NÜMAYAN : | f. Görünen, aşikâr olan, gözükücü olan. Parlayan. |
| NÜMA : | f. Gösteren veya gözüken mânasında olup, birleşik kelimeler yapılır. |
| NÜAME : | Eksen. Çark veya çıkrık ortasındaki mihver. |