Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NÜVİS: | f. Yazan, yazıcı. |
| NÜVİSENDE: | f. Yazıcı, kâtib. |
| İçerisinde 'NÜVİS' geçenler | |
| AMELNÜVİS: | f. Kasların çalışmasındaki değişiklikleri işaretleyen âlet. |
| DUR-NÜVİS: | f. Uzağı yazan. Telgraf. |
| FÂCİA-NÜVİS: | f. Acıklı ve hazin tiyatro romanı yazan kimse. |
| GALAT-NÜVİS: | f. Yalan yanlış yazan, yanlış tesbit eden. |
| GAZEL-NÜVİS: | f. Gazel yazan. |
| HİKÂYE-NÜVİS: | f. Hikâye ve roman yazarı. Hikâyeci, romancı. |
| LUGATNÜVİS: | f. Lügat yazan. |
| MİZAH-NÜVİS: | f. Eğlenceli mizahlı yazılar yazan. |
| NÜVİSENDE: | f. Yazıcı, kâtib. |
| TARİHNÜVİS: | (C.: Tarihnüvisân) f. Tarih yazan. Müverrih. |
| VAK'A-NÜVİS: | f. Osmanlı İmparatorluğu devrinde, zamanın hâdiselerini kaydetmekle vazifeli olan resmi devlet tarihçisi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NÜVİSENDE : | f. Yazıcı, kâtib. |
| NÜVİD : | f. Müjde, beşaret. Hayırlı haberlerle tebşir. |
| NÜV' : | Açlık. |
| NÜAME : | Eksen. Çark veya çıkrık ortasındaki mihver. |