Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NÜVAZ: | f. "Okşayıcı, taltif edici, iyi edici" mânâsına kelimenin sonuna gelebilir. |
| İçerisinde 'NÜVAZ' geçenler | |
| BENDENÜVAZ: | f. Kölesini iltifatlandıran, adamını taltif eden. |
| DİL-NÜVAZ: | Gönül okşayan. |
| GARİB-NÜVAZ: | f. Kimsesizlere ve gariplere yardım eden. Biçareleri ve zavallıları koruyan. |
| MİDE-NÜVAZ: | Mide okşayan (maydanoz). |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NÜVAH : | Ölü için sesle ağlama. |
| NÜV' : | Açlık. |
| NÜAME : | Eksen. Çark veya çıkrık ortasındaki mihver. |