| Kelime | Anlam |
|---|
| NİŞİN: | f. "Oturan, oturmuş" gibi mânâya gelir ve başka kelimelerle birleşir. |
| NİŞİNENDE: | f. Oturan, oturucu. |
| İçerisinde 'NİŞİN' geçenler |
|---|
| ASÛDE-NİŞİN: | f. Rahatça oturan. İstirahat eden. |
| BALANİŞİN: | f. Üstte, yukarıda oturan. |
| BEHİŞT-NİŞİN: | f. Cennette oturan. |
| BESÂRE-NİŞİN: | f. Sofada oturan, uşak, hâdim, hizmetçi. |
| BESÂRE-NİŞİN: | f. Sofada oturan, uşak, hâdim, hizmetçi. |
| BEHİŞT-NİŞİN: | f. Cennette oturan. |
| CANİŞİN: | Birinin yerine geçen, birinin yerine vekâlet eden. Vekil. |
| CAY-NİŞİN: | f. Yer tutan. Birinin yerine geçen. |
| DİL-NİŞİN: | f.Gönlüde yer tutan. Lâtif, hoş. |
| ERİKE-NİŞİN: | f. Tahtta oturan. |
| EVRENG-NİŞİN: | f. Tahtta oturan, hükümdar. |
| ERİKE-NİŞİN: | f. Tahtta oturan. |
| EVRENG-NİŞİN: | f. Tahtta oturan, hükümdar. |
| GEHVARE-NİŞİN: | f. Beşikteki çocuk. |
| GEVHER-NİŞİN: | f. Cevherlerle süslenmiş. |
| GUŞE-NİŞİN: | f. Köşeye çekilen, münzevi, insanlardan uzaklaşan. |
| GEHVARE-NİŞİN: | f. Beşikteki çocuk. |
| HÂK-NİŞİN: | f. Dilenci, sâil, fakir. |
| HÂK-NİŞİNÎ: | f. Dilencilik, yoksulluk, fakirlik, sefâlet. |
| HALVETNİŞİN: | Yalnız başına bir yere çekilip ibadetle meşgul olanlar. |
| HARABENİŞİN: | f. Viranelerde, harabelerde oturan. |
| HAŞEM-NİŞİN: | f. Göçebe. |
| HATIR-NİŞİN: | f. Akılda kalan, hatırda kalan. |
| HAYME-NİŞİN: | Çadırda oturan. Göçebe. |
| HOŞNİŞİN: | (C.: Hoş-nişinân) f. Göçebe. * Rahat yerleşmiş. |
| HÂK-NİŞİNÎ: | f. Dilencilik, yoksulluk, fakirlik, sefâlet. |
| KAL'A-NİŞİN: | f. Kalede oturan. |
| KEŞTÎNİŞİN: | f. Gemide oturan. Gemide bulunan kimse. |
| KUBBE-NİŞİN: | f. İstanbulda Topkapı Sarayı'nda Kubbealtı denen yerde toplanan kabine üyeleri denebilecek toplantıya katılan vezirlerin herbiri. |
| KÜRSİ-NİŞİN: | f. Tahtta oturan hükümdar, pâdişah. * Vâli. * Câmide vaaz eden. |
| KEŞTÎNİŞİN: | f. Gemide oturan. Gemide bulunan kimse. |
| KÜRSİ-NİŞİN: | f. Tahtta oturan hükümdar, pâdişah. * Vâli. * Câmide vaaz eden. |
| MAZALLENİŞİN: | f. Gölgelikte oturan. |
| MEDRESENİŞİN: | Medreseli. Medresede oturan. |
| MENZİLNİŞİN: | f. Yerinde oturan. |
| MERBA'-NİŞİN: | f. Yazlıkta oturan. |
| MERHALENİŞİN: | f. Seyyah, yolcu, turist. |
| MESNEDNİŞİN: | f. Bir mesned veya makamda bulunan. |
| MISTABANİŞİN: | f. Sedirde oturan. |
| MURABBANİŞİN: | f. Bağdaş kurup oturan. |
| MAZALLENİŞİN: | f. Gölgelikte oturan. |
| MEDRESENİŞİN: | Medreseli. Medresede oturan. |
| MERHALENİŞİN: | f. Seyyah, yolcu, turist. |
| NİŞİNENDE: | f. Oturan, oturucu. |
| PERDENİŞİN: | f. Perde arkasında oturan. * Mc: Namuslu, temiz. |
| POSTNİŞİN: | Posta oturan. Daha evvelkinin yerine geçen. |
| RAHAT-NİŞİN: | f. Rahat eden, rahat oturan. |
| RAHAT-NİŞİN: | f. Rahat eden, rahat oturan. |
| SADRNİŞİN: | f. Bir toplantıda baş sedirde oturan. |
| SAHİLNİŞİN: | f. Sâhilde oturan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| NİŞİNENDE : | f. Oturan, oturucu. |
| NİŞİB : | f. (Yukarıdan aşağıya) iniş. |
| NİŞ : | f. (Arı, akrep gibi böceklerde olan) İğne. * Diken. * Ağu, zehir. |
| Nİ : | f. Nefy edatıdır. (Bak: Na-Ne) |