Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NİŞE: | f. Çoban düdüğü. Kaval. |
| NİŞEST: | f. Oturan. |
| NİŞESTE: | (C.: Nişeste-gân) f. Oturan, oturmuş. |
| NİŞESTE-GÂN: | (Nişeste. C.) f. Oturanlar, oturmuş olanlar. |
| NİŞESTGÂH: | f. Oturacak yer. |
| NİŞESTE-GÂN: | (Nişeste. C.) f. Oturanlar, oturmuş olanlar. |
| İçerisinde 'NİŞE' geçenler | |
| ENİŞE: | f. Hafiye, gizli polis. * Casus. Gizli haberler öğrenerek veya sırları çözerek düşmanlara haber veren kimse. * Dalkavuk, yaltakçı. |
| NİŞEST: | f. Oturan. |
| NİŞESTE: | (C.: Nişeste-gân) f. Oturan, oturmuş. |
| NİŞESTE-GÂN: | (Nişeste. C.) f. Oturanlar, oturmuş olanlar. |
| NİŞESTGÂH: | f. Oturacak yer. |
| NİŞESTE-GÂN: | (Nişeste. C.) f. Oturanlar, oturmuş olanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NİŞEST : | f. Oturan. |
| NİŞ : | f. (Arı, akrep gibi böceklerde olan) İğne. * Diken. * Ağu, zehir. |
| Nİ : | f. Nefy edatıdır. (Bak: Na-Ne) |