Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NİHAL: | f. Taze, düzgün. Fidan, sürgün. |
| NİHAL-İ ZARİF: | İnce, güzel dal. |
| NİHALAN: | (Nihal. C.) f. Taze fidanlar, sürgünler. |
| NİHALE: | f. Yeni, taze fidan. Avcı korkuluğu. Sahan altlığı. Döşenecek şey. Döşeme. |
| NİHALÎ: | f. Sahan altlığı. |
| NİHALİSTAN: | f. Fidanlık. |
| İçerisinde 'NİHAL' geçenler | |
| GÜLNİHAL: | f. Gül fidanı. |
| NEVNİHAL: | f. Taze fidan, yeni filiz. |
| NİHAL-İ ZARİF: | İnce, güzel dal. |
| NİHALAN: | (Nihal. C.) f. Taze fidanlar, sürgünler. |
| NİHALE: | f. Yeni, taze fidan. * Avcı korkuluğu. * Sahan altlığı. * Döşenecek şey. Döşeme. |
| NİHALÎ: | f. Sahan altlığı. |
| NİHALİSTAN: | f. Fidanlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NİHAL-İ ZARİF : | İnce, güzel dal. |
| NİHA (NİYÂHA) : | Yas tutmak. |
| NİH : | f. (Nihâden: "Koymak" mastarından emir kökü) Koy. * Memleket, şehir, belde. |
| Nİ : | f. Nefy edatıdır. (Bak: Na-Ne) |