Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NİHAYET-ÜL EMR: | İşin nihayetinde, işin sonunda. Netice. |
| İçerisinde 'NİHAYET-ÜL EMR' geçenler | |
| İçerisinde 'NİHAYET-ÜL EMR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NİHAYET-ÜN NİHAYE : | En sonunda. Akıbet. |
| NİHAYET-İ AZM : | Kemik ucu. |
| NİHAYET : | Son, uç, son derece. * Çok. |
| NİHA (NİYÂHA) : | Yas tutmak. |
| NİH : | f. (Nihâden: "Koymak" mastarından emir kökü) Koy. * Memleket, şehir, belde. |
| Nİ : | f. Nefy edatıdır. (Bak: Na-Ne) |