Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NİL: | Vesime adı verilen boya otu. Çivit boyası. |
| NİL: | Mısır'ın bir nevi hayat menbaı olan en büyük nehrinin ismi.(Nil-i mübarek, Cebel-i Kamer'den çıktığı gibi, Dicle'nin en mühim bir şubesi, Van vilâyetinden Müküs nahiyesinden, bir kayanın mağarasından çıkıyor. Fırat'ın da mühim bir şubesi, Diyadin taraflarında bir dağın eteğinden çıkıyor. Dağların aslı, hilkaten bir madde-i mâyiadan incimad etmiş taşlar olduğu fennen sabittir. Tesbihat-ı Nebeviyyeden olan: $ kat'i delâlet ediyor ki: Asl-ı hilkat-i arz şöyledir ki: Su gibi bir madde, emr-i İlâhî ile incimad eder, taş olur. Taş, izn-i İlâhî ile toprak olur. Tesbihteki arz lâfzı, toprak demektir. Demek o su, çok yumuşaktır; üstünde durulmaz. Taş çok serttir, ondan istifade edilmez. Onun için Hakîm-i Rahîm, toprağı taş üstünde serer, zevilhayata makarr eder. S.) |
| NİLE: | f. Çivit. |
| NİLÎ: | Mavi, çivit rengi. |
| NİLÎ PERDE: | Gökyüzü, sema. |
| NİLU-BERG: | f. Nilüfer. |
| NİLÜFER: | f. Beyaz, mavi ve sarı çiçekler açan bir cins su bitkisi. Bursa yakınlarında akan bir akarsu. |
| İçerisinde 'NİL' geçenler | |
| AFV-İ ANİL CERAHA: | Huk: Kendisine cinayet yapılmış olan kimsenin, yaralanmadan dolayı malik olduğu kısas, diyet veya hükümet-i adl; yani, ehl-i vukufca tayin edilen diyet hakkını caniye bağışlamasıdır. |
| AFV-İ ANİLKAT': | Huk: Azalarından biri kesilen bir şahsın, buna karşılık hak kazandığı diyet veya kısas davalarından vaz geçmesi. |
| Bİ-İZNİLLAH: | Allah'ın izni ile. |
| EMR-İ Bİ-L-MARUF, NEHY-İ ANİL-MÜNKER: | Dinin emirlerini, Kur'âni ve İslâmi hakikatleri neşretmek ve bildirmek, men'edilen şeyleri de yaptırmamak. İyiliği, İslâmi hususları emretmek ve teşvik etmek, kötülüğü men'edip yaptırmamağa sevketmek. (Fakat bu kudsi vazifeyi âdabına itaat ve riâyet ederek ifâ etmek lâzımdır, zirâ bu itaat da dinimizin emirlerindendir.) |
| ENGÜŞT-İ NİL: | Fakirlik, fukaralık. |
| EMR-İ Bİ-L-MARUF, NEHY-İ ANİL-MÜNKER: | Dinin emirlerini, Kur'âni ve İslâmi hakikatleri neşretmek ve bildirmek, men'edilen şeyleri de yaptırmamak. İyiliği, İslâmi hususları emretmek ve teşvik etmek, kötülüğü men'edip yaptırmamağa sevketmek. (Fakat bu kudsi vazifeyi âdabına itaat ve riâyet ederek ifâ etmek lâzımdır, zirâ bu itaat da dinimizin emirlerindendir.) |
| İZNİLLÂH: | Allah'ın (C.C.) müsaadesi, izni. |
| NİLE: | f. Çivit. |
| NİLÎ: | Mavi, çivit rengi. |
| NİLÎ PERDE: | Gökyüzü, sema. |
| NİLU-BERG: | f. Nilüfer. |
| NİLÜFER: | f. Beyaz, mavi ve sarı çiçekler açan bir cins su bitkisi. * Bursa yakınlarında akan bir akarsu. |
| PERDE-İ NİLGÜN: | Gökyüzü, sema. |
| SASANİLER: | İran'da ikibin yıl önce devlet kuran bir sülâledirler. İlk meşhur hükümdarları Erdeşir'dir. Devleti kuvvetlendirdi ve Doğu Anadolu'yu Romalılardan aldı. Ünlü pâdişahlarından ve âdil ismi ile tanınan Nuşirevan İslâmiyetten önce yaşamıştır. Altıyüz seneden ziyade devletleri devam eden Sâsâniler, İslâmiyetin karşısında sarsılmışlar, nihayet 636'da Nihavend muharebesi ile ortadan kaldırılmışlardır. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NİLE : | f. Çivit. |
| Nİ : | f. Nefy edatıdır. (Bak: Na-Ne) |