Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NİZAMÎ: | Düzenli, tertipli, usulüne uygun. Kanun ve nizama ait, onunla alâkalı. |
| NİZAMİYE: | İlk askerlik devresi. Bu nevi askerlik işleriyle uğraşan daire. Tanzimat ordusunun asıl silâh altında bulunan kısmı. |
| İçerisinde 'NİZAMÎ' geçenler | |
| İ'LAMAT-I NİZAMİYE: | Huk: Nizamiye mahkemelerinden çıkan ilâmlar. |
| MAHKEME-İ NİZAMİYE: | Adliye mahkemeleri. Temyiz mahkemeleri ile hukuk ve ceza mahkemeleri. |
| NİZAMİYE: | İlk askerlik devresi. * Bu nevi askerlik işleriyle uğraşan daire. * Tanzimat ordusunun asıl silâh altında bulunan kısmı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NİZAMİYE : | İlk askerlik devresi. * Bu nevi askerlik işleriyle uğraşan daire. * Tanzimat ordusunun asıl silâh altında bulunan kısmı. |
| NİZAM : | Sıra, dizi, düzen. Dizilmiş olan şey, sıralanmış. * İcaba göre yapılan kanun. Bir kaideye binaen tertib olunmak ve ona binaen tertib olundukları kaide. * Bir işin sebat ve kıyamına medar, sebep olan şey ve hâlet. |
| NİZA' : | Çekişme, kavga. (Dünya öyle bir meta' değil ki; bir niza'a değsin. "Çünki fani ve geçici olduğundan kıymetsizdir." Koca dünya böyle ise dünyanın cüz'î işleri ne kadar ehemmiyetsiz olduğunu anlarsın. M.) |
| Nİ : | f. Nefy edatıdır. (Bak: Na-Ne) |