Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NA'R: | Çağırmak. Haykırmak. Burun içinden çıkan ses. Gitmek. Firar, kaçmak. Galeyan. |
| NA'RA: | (C.: Na'rât) Yüksek sesle uzun uzun bağırma. Tar: Eskiden yangına giderken ve dönerken kalabalık caddelerde, geçitlerde, dönemeçlerde, meydanlarda tulumbacıların içlerinden "naracı" adı verilen birinin bağırması yerinde kullanılır bir tâbirdir. Nâra atmakla yangın münasebetiyle sokağa fırlayan halkı çiğnenmekten kurtarmak için insanî bir maksad tâkib edilmekle beraber, daha ziyade caka satılırdı. (O.T.D.S.) |
| NA'RAT: | (Bak: Na'ra) |
| NA'RE: | Nâra. Yüksek sesle uzun uzun bağırma. Çağırma. Haykırma. Burun içinden çıkan ses. |
| NA'RE-ENDÂZ: | f. Nâra atan. Yüksek sesle uzun uzun bağıran. |
| NA'REZEN: | f. Nâra atan. Yüksek sesle uzun uzun bağıran. |
| İçerisinde 'NA'R' geçenler | |
| İçerisinde 'NA'R' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |