Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAĞME-HÂN: | f. Türkü söyleyen, şarkı söyleyen. |
| NAĞME-HÂNÎ: | f. Türkü söyleyicilik, nağme söyleyicilik. |
| İçerisinde 'NAĞME-HÂN' geçenler | |
| NAĞME-HÂNÎ: | f. Türkü söyleyicilik, nağme söyleyicilik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAĞME-HÂNÎ : | f. Türkü söyleyicilik, nağme söyleyicilik. |
| NAĞME-GER : | f. Türkü söyleyen, öten. |
| NAĞME : | (C.: Nağamât) Ahenk, güzel ses, âvaz, ezgi, teganni. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |