Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAİB-ÜL ÂM: | Cumhuriyet müddei-i umumisi. Cumhuriyet savcısı. |
| İçerisinde 'NAİB-ÜL ÂM' geçenler | |
| İçerisinde 'NAİB-ÜL ÂM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAİB-İ FÂİL : | Meçhul fiilin mevzuu olan kelime ki, harekesi merfu olur. (Küsirel kalemü: "Kalem kırıldı" cümlesinde " kalem", "Naib-i fâil" olmuş ve fâilin yerine geçmiştir.) |
| NAİB(E) : | (Nevb. den) Vekil, birinin yerine geçen. * Şeriat hâkimi olan kadı vekili. * Nöbet bekleyen. |
| NAÎ : | Kötü haber veren. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |