Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
NAİM: Bolluk ve bahtiyarlık içinde yaşayış. Nizam-ü hal ve mal.
Cennet'in sekiz kısmından dördüncü tabakası.
NAİM: Taze, körpe.
Kılçıksız, yumuşak, kemiksiz.
Etli sebze.
NAİM: Uyuyan, uykuda olan.
NAİMÂNE: f. Uyur gibi, uyuklayarak, uyurcasına.
NAİME: Rahatlık içinde nazlı büyütülmüş kadın.
Yumuşak yapılı hayvancıklar.
NAİMÎN: (Nâim. C.) Uyuyanlar, uykuda bulunanlar.
İçerisinde 'NAİM' geçenler
GANAİM: (Ganimet. C.) Harpte ele geçen mallar. Ganimetler.
GANAİM-İ BAHRİYE: Harbte ele geçirilen düşman gemileriyle, bunlara ait her türlü levâzım ve eşyâlar.
GANAİM-İ HARBİYE: Harbde düşmandan alınan top, tüfek, gemi, vasıta, yiyecek, içecek vs. gibi ganimetler.
İHSAS-I GANAİM: Düşmandan ele geçirilen ganimet mallarını paylaşma.
KÂİNAT-I NÂİME: Uyuyan kâinat.
MÜNAİME: Naz içinde büyüyen kadın.
NAİMÂNE: f. Uyur gibi, uyuklayarak, uyurcasına.
NAİME: Rahatlık içinde nazlı büyütülmüş kadın. * Yumuşak yapılı hayvancıklar.
NAİMÎN: (Nâim. C.) Uyuyanlar, uykuda bulunanlar.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
NAİMÂNE : f. Uyur gibi, uyuklayarak, uyurcasına.
NAÎ : Kötü haber veren.
NA : Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...