Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAİME: | Rahatlık içinde nazlı büyütülmüş kadın. Yumuşak yapılı hayvancıklar. |
| İçerisinde 'NAİME' geçenler | |
| KÂİNAT-I NÂİME: | Uyuyan kâinat. |
| MÜNAİME: | Naz içinde büyüyen kadın. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAİM : | Bolluk ve bahtiyarlık içinde yaşayış. Nizam-ü hal ve mal. * Cennet'in sekiz kısmından dördüncü tabakası. |
| NAÎ : | Kötü haber veren. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |