Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAŞİ: | Neş'et eden, yeniden vücuda gelen, yetişen, yetişmiş. Delil, dolayı, ötürü, sebebiyle. Geceleyin meydana gelip zâhir olan şey. Yetişmiş oğlan veya kız. |
| NAŞİB: | Hâfız. Ok sahibi. İçine girip yapışan nesne. |
| NAŞİD(E): | (Neşide. den) Şiir söyleyen, şiir okuyan, şiir yazan. |
| NAŞİE: | Delil. Zuhur. Gündüz veya gecenin evvelki saati. Uykudan sonra kalkmak hali ve uyanık olduğumuz hal. |
| NAŞİLE: | Eti az olan. |
| NAŞİR: | Neşreden, yayan. Bir müellifin eserini bastırıp çıkartan. Editör. |
| NAŞİRE: | (C.: Nevâşir) Kolu açan adale. Kuruyup yağmurdan yeşeren ot. |
| NAŞİTAT: | Meleklerden bir tâife. |
| NAŞİZ: | Karısına karşı çok zâlim olan koca. (Kalb) heyecanla coşma. Kalkmış, kabarmış, atan (damar). |
| NAŞİZE: | Kocasının hanesinden, izni olmaksızın çıkıp kendisini kocasından haksız yere men'eden kadın. Bu çıkış hakikaten olabileceği gibi, hükmen de olabilir. Kabarmış, şişmiş. |
| İçerisinde 'NAŞİ' geçenler | |
| MENAŞİR: | (Minşâr. C.) Testereler. * (Menşur. C.) Tar: Padişâhın verdiği vezirlik veya müşirlik fermanları. * Mat: Prizmalar. |
| NAŞİB: | Hâfız. * Ok sahibi. İçine girip yapışan nesne. |
| NAŞİD(E): | (Neşide. den) Şiir söyleyen, şiir okuyan, şiir yazan. |
| NAŞİE: | Delil. Zuhur. * Gündüz veya gecenin evvelki saati. * Uykudan sonra kalkmak hali ve uyanık olduğumuz hal. |
| NAŞİLE: | Eti az olan. |
| NAŞİR: | Neşreden, yayan. * Bir müellifin eserini bastırıp çıkartan. Editör. |
| NAŞİRE: | (C.: Nevâşir) Kolu açan adale. * Kuruyup yağmurdan yeşeren ot. |
| NAŞİTAT: | Meleklerden bir tâife. |
| NAŞİZ: | Karısına karşı çok zâlim olan koca. * (Kalb) heyecanla coşma. * Kalkmış, kabarmış, atan (damar). |
| NAŞİZE: | Kocasının hanesinden, izni olmaksızın çıkıp kendisini kocasından haksız yere men'eden kadın. Bu çıkış hakikaten olabileceği gibi, hükmen de olabilir. * Kabarmış, şişmiş. |
| TENAŞİR: | Acemi yazısı, çocuk yazısı. |
| ZARURİYYAT-I NÂŞİE: | Bir şeyin kendisinde bulunması zaruri olan ve ondan ayrılması mümkün olmayan ve zâti hassadan meydana gelen zaruretler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAŞİB : | Hâfız. * Ok sahibi. İçine girip yapışan nesne. |
| NAŞIT : | Büyük yoldan ayrılan küçük yol. * Vahşi sığır. Bir burçtan başka burca varan yıldız. * Neşeli ve şen adam. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |