Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAŞİR: | Neşreden, yayan. Bir müellifin eserini bastırıp çıkartan. Editör. |
| NAŞİRE: | (C.: Nevâşir) Kolu açan adale. Kuruyup yağmurdan yeşeren ot. |
| İçerisinde 'NAŞİR' geçenler | |
| MENAŞİR: | (Minşâr. C.) Testereler. * (Menşur. C.) Tar: Padişâhın verdiği vezirlik veya müşirlik fermanları. * Mat: Prizmalar. |
| NAŞİRE: | (C.: Nevâşir) Kolu açan adale. * Kuruyup yağmurdan yeşeren ot. |
| TENAŞİR: | Acemi yazısı, çocuk yazısı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAŞİRE : | (C.: Nevâşir) Kolu açan adale. * Kuruyup yağmurdan yeşeren ot. |
| NAŞİ : | Neş'et eden, yeniden vücuda gelen, yetişen, yetişmiş. * Delil, dolayı, ötürü, sebebiyle. * Geceleyin meydana gelip zâhir olan şey. * Yetişmiş oğlan veya kız. |
| NAŞIT : | Büyük yoldan ayrılan küçük yol. * Vahşi sığır. Bir burçtan başka burca varan yıldız. * Neşeli ve şen adam. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |