Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NA-KESÂNE: | f. Alçakçasına. Cimrilik ve tamahkârlıkla. |
| İçerisinde 'NA-KESÂNE' geçenler | |
| İçerisinde 'NA-KESÂNE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NA-KESAN : | (Nâ-kes. C.) Alçaklar, âdi insanlar, insaniyetsiz kimseler. * Cimriler, tamahkârlar, pintiler, hasis kişiler. |
| NA-KES : | f. Hasis olan. * Zelil, insaniyetsiz, alçak, deni. |
| NA-KERDE : | f. Yapılmamış, olmamış. |
| NA-KABİL : | f. Mümkün olmayan. Kabil olmayan. * Câhil, kabiliyetsiz. |
| NA-AŞNA : | f. Bilinmeyen, yabancı. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |