Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAAT: | (Bak: Na't) |
| İçerisinde 'NAAT' geçenler | |
| İSTİSNAAT: | (İstisna. C.) İstisnalar, müstesna kılmalar, ayırmalar. |
| KANAAT: | Aç gözlü olmayıp hırs göstermemek. Kısmetinden fazlasına göz dikmemek. Helâl ile yetinip haramı istememek. Az şeyi de olsa kısmetine razı olmak.(Semere-i sa'yine ve kısmetine rıza kanaattir, meyl-i sa'yi kuvvetlendirir. Mevcuda iktifa dûnhimmetliktir. M.) (Bak: Himmet) |
| KANAATBAHŞ: | f. Kanaat verici, inandırıcı. |
| KANAATKÂR: | f. Kanaat sâhibi. Kanaat edip az şeyle iktifâ eden. |
| KANAATKÂRANE: | f. Kanaat sâhibi bir kimseye yakışır tarzda. |
| KÜNC-İ KANAAT: | Kanaat köşesi. |
| MENAAT: | Sarplık, çetinlik, kavilik, güçlük. |
| MENAAT-I MEVKİİYE: | Arazi sarplığı. |
| MÜMANAAT: | (Mümâneat) Mâni olma. Set çekme. Önleme. Muhâlefet. |
| SINAAT: | (C.: Sanâyi') San'at, mahâret, ustalık. |
| ŞENAAT: | Fenâlık, kötülük, alçaklık. * Cenab-ı Hakk'ın emrine muhalif hareket. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAAM : | (Bak: Neam) |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |