Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NABIZ-ÂŞNÂ: | f. Nabızdan anlayan. Mizaç bilen. Karşısındakinin zayıf taraflarını bilen. |
| İçerisinde 'NABIZ-ÂŞNÂ' geçenler | |
| İçerisinde 'NABIZ-ÂŞNÂ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NABİZ : | Savaşçı, muharip, savaşan. |
| NABİ' : | (Nâbia) (Nebean. dan) Yerden fışkıran, kaynayan, akan. |
| NAB : | (C.: Enyâb) Azı dişi. * Yaşlı deve. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |