Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NACİL: | Nesli kerim, şerefli olan, soyu temiz. |
| NACİLEYN: | Ana ve baba, ecdad ve evlâd, dedeler ve babalar. |
| İçerisinde 'NACİL' geçenler | |
| ENACİL: | (İncil. C.) İnciller. |
| MENACİL: | (Mincel. C.) Ekin orakları. |
| NACİLEYN: | Ana ve baba, ecdad ve evlâd, dedeler ve babalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NACİLEYN : | Ana ve baba, ecdad ve evlâd, dedeler ve babalar. |
| NACİ : | Kurtulan. Necat bulan. * (Mi: 1849-1892) Muallim Naci diye meşhur olan bir İstanbul'lu şâir. Lügat-ı Naci'yi "Fetva" kelimesine kadar hazırlamıştır. |
| NACAK : | Bir ağaç sapa geçirilen, ağzı keskin, genişçe demir âlet. Balta. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |