Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAFİH: | (Nefh. den) Üfürücü, üfleyici. |
| İçerisinde 'NAFİH' geçenler | |
| MENAFİH: | (Minfâh. C.) Körükler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAFİ : | (Nefiy. den) Giderici, yok eden, nefyeden, menfi yapan. |
| NÂF : | f. Göbek. * Mc: Orta. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |