Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAFİZ-ÜL EMR: | Emri geçip sözü dinlenilen. Kendisine itaat edip boyun eğilen. |
| İçerisinde 'NAFİZ-ÜL EMR' geçenler | |
| İçerisinde 'NAFİZ-ÜL EMR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAFİZ-ÜL KELİM : | Sözü geçen. |
| NAFİZ : | İçe işleyen. Delip geçen. İçeri giren. * Sözü geçen, kendine itaat edilen. Te'sirli, nüfuzlu. |
| NAFİ : | (Nefiy. den) Giderici, yok eden, nefyeden, menfi yapan. |
| NÂF : | f. Göbek. * Mc: Orta. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |