Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAHİB: | (Nehb. den) Yağma eden, talan eden, önleyen. |
| NAHİB: | Korkak, cebin. |
| NAHİB: | Avaz avaz ağlamak, feryad ile ağlamak. |
| İçerisinde 'NAHİB' geçenler | |
| İçerisinde 'NAHİB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAHİ : | (Nehy. den) Nehyeden, yasak eden, önleyen. |
| NAH : | f. Göbek. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |