Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAHİF: | Sümkürdüğünde genizden gelen ses. |
| NAHİF: | Çelimsiz, zayıf, ince. Arık. |
| İçerisinde 'NAHİF' geçenler | |
| İçerisinde 'NAHİF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAHİ : | (Nehy. den) Nehyeden, yasak eden, önleyen. |
| NAH : | f. Göbek. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |