Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAHİL: | (Nâhile) Zayıf, arık, ince. |
| NAHİL: | Hurma ağaçları, hurmalık. Hurma ağacı. Balmumundan yapılan ağaç, yapraklı dal ve yemiş taklidi işlere denir ki, sathı altın ve gümüş yapraklarla süslenerek, eskiden gelin giderken önünde alayla götürülür ve gelin odalarına süs olarak konurdu. (O.T.D.S.) |
| NAHİL: | Kalburcu. |
| NAHİL: | Susayan kimse. Suya kanmış kimse. |
| NAHİLE: | Huy, tabiat, mizac. |
| İçerisinde 'NAHİL' geçenler | |
| MENAHİL: | (Menhel. C.) Durak yerleri. Durulacak sulak yerler. * Hayvan sulanan yerler. |
| NAHİLE: | Huy, tabiat, mizac. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAHİLE : | Huy, tabiat, mizac. |
| NAHİ : | (Nehy. den) Nehyeden, yasak eden, önleyen. |
| NAH : | f. Göbek. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |