Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAHİYE: | Yan taraf, kenar, civar, çevre. Küçük yer, bölge. İdari taksimatta, kazadan küçük, köyden büyük olan yerleşme merkezi. |
| İçerisinde 'NAHİYE' geçenler | |
| LÂYETENAHİYET: | Lâyetenahilik, sonsuzluk, nihayetsizlik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAHİ : | (Nehy. den) Nehyeden, yasak eden, önleyen. |
| NAH : | f. Göbek. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |