Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAHİZ: | Eti çok olan. |
| NAHİZ: | f. Pusu. |
| NAHİZGÂH: | f. Pusu yeri. |
| NAHİZ: | Uçmaya hazırlanmış ve kanatları bitmiş olan kuş. Tavşancıl yavrusu. |
| İçerisinde 'NAHİZ' geçenler | |
| MENAHİZ: | (Minhaz. C.) Burun delikleri. |
| MÜTENAHİZ: | Erişip ulaşan. |
| NAHİZGÂH: | f. Pusu yeri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAHİZGÂH : | f. Pusu yeri. |
| NAHİ : | (Nehy. den) Nehyeden, yasak eden, önleyen. |
| NAH : | f. Göbek. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |