Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAKİB: | Vekil. Bir kavim veya kabilenin reisi veya vekili. Halkın hayırlısı. En eski derviş veya dede. Müfettiş. |
| NAKİBE: | Akıl. Nefs. İnsan ruhu. |
| İçerisinde 'NAKİB' geçenler | |
| ANÂKİB: | (Ankebut. C.) Örümcekler. |
| MENAKİB: | (Menkeb. C.) Yollar. * Omuzlar. |
| NAKİBE: | Akıl. Nefs. * İnsan ruhu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAKİBE : | Akıl. Nefs. * İnsan ruhu. |
| NAKİ' : | Tâze. * Şifâlı devâ. |
| NAK : | f. Nisbet edatı olarak kelimelere eklenir, sıfat meydana getirilir. Meselâ: Gam-nâk $ : Gamlı, kederli. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |