Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAKİS: | Bayağı, alçak. Başını daima öne eğen adam. |
| NAKİS: | (Noksan. dan) Eksik. Tamam olmayan. |
| NAKİS: | Bozan, çözen, üzen veya dağıtan. Rücu eden. Dönen. |
| NAKİSE: | Kusur, ayıb, eksiklik, kabahat, noksanlık. Gıybet. |
| NAKİSEDÂR: | f. Eksiği bulunan. Kusuru olan. Kusurlu. |
| İçerisinde 'NAKİS' geçenler | |
| NAKİSE: | Kusur, ayıb, eksiklik, kabahat, noksanlık. * Gıybet. |
| NAKİSEDÂR: | f. Eksiği bulunan. Kusuru olan. Kusurlu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAKİSE : | Kusur, ayıb, eksiklik, kabahat, noksanlık. * Gıybet. |
| NAKİ' : | Tâze. * Şifâlı devâ. |
| NAK : | f. Nisbet edatı olarak kelimelere eklenir, sıfat meydana getirilir. Meselâ: Gam-nâk $ : Gamlı, kederli. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |