Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAKAL: | Bir yerden naklolunduğunda bâki kalan ufak taşlar. Devenin tabanına ârız olur bir hastalık. |
| NAKALE: | (Nâkıl. C.) Haberciler, nakledenler. |
| İçerisinde 'NAKAL' geçenler | |
| MÜNAKALAT: | Nakiller. Nakil işleri. Ulaştırma işleri. |
| MÜNAKALE: | Taşımak, ulaştırmak, aktarmak. |
| NAKALE: | (Nâkıl. C.) Haberciler, nakledenler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAKALE : | (Nâkıl. C.) Haberciler, nakledenler. |
| NÂKA : | Dişi deve. * Bir yıldızın ismi. * Sivilce. |
| NAK : | f. Nisbet edatı olarak kelimelere eklenir, sıfat meydana getirilir. Meselâ: Gam-nâk $ : Gamlı, kederli. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |