Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| NAKIL: | İleten, taşıyan, aktaran, nakleden. Tercüme eden. İşittiğini anlatan. |
| NAKIL-I AHBAR: | Haberler nakleden. |
| NAKILE: | Nakleden. Cereyan geçiren. |
| NAKILMECLİS: | Söz taşıyan. Dedikoduculuk yapan. Gammaz. |
| NAKİL: | Vazgeçen, cayan, dönen. Çekinen, kaçınan. |
| NAKİL: | Nakleden, işittiğini anlatan. |
| NAKİL: | Yol, tarik. Bir yürüme çeşidi. |
| NAKİLE: | (C.: Nekâyil) Ayakkabıya yapılan yama. |
| İçerisinde 'NAKIL' geçenler | |
| NAKİLE: | (C.: Nekâyil) Ayakkabıya yapılan yama. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| NAKİLE : | (C.: Nekâyil) Ayakkabıya yapılan yama. |
| NAKİ' : | Tâze. * Şifâlı devâ. |
| NAK : | f. Nisbet edatı olarak kelimelere eklenir, sıfat meydana getirilir. Meselâ: Gam-nâk $ : Gamlı, kederli. |
| NA : | Arabçada "Biz" mânasına gelen zamirdir. Meselâ: Kitabünâ $ : "Kitabımız" misalinde olduğu gibi, kelimenin veya fiilin sonuna eklenen bitişik zamirdir. |